|
Mleko czy niemleko?
Dla niemowląt zdrowych z rodzin
atopowych (ze skłonnością dziedziczną do alergii) najlepsze jest
tzw. mleko hipoantygenowe (H.A.). Zawiera ono częściowo hydrolizowane
białka mleka krowiego, tzn. jego właściwości alergizujące są
znacznie obniżone (np. Nan H.A., Enfamil H.A.). Jeśli u niemowlęcia
karmionego wyłącznie takim preparatem dojdzie jednak do wystąpienia
objawów alergii, wówczas należy zastosować hydrolizaty wysokiego
stopnia. Są to mlekozastępcze preparaty lecznicze, w których
alergizujące właściwości białek mleka krowiego zostały całkowicie
usunięte w wyniku specjalnych procesów technologicznych. Takie
preparaty to: Alfare, Nutramigen, Bebilon Pepti, Pregestimil, Bebilon
Pepti MCT.
Wskazaniem do stosowania Bebilonu Pepti
(zawiera laktozę) jest alergia na białka mleka krowiego lub
nietolerancja laktozy o lżejszym przebiegu ("dieta niskolaktozowa").
Niemowlętom z ciężką alergią pokarmową (enteropatia - uszkodzenie
śluzówki jelit), alergią wielonarządową oraz alergią na wiele składników
pokarmowych, przebiegającą z objawami niedożywienia, oporną na
leczenie hydrolizatami wysokiego stopnia podaje się natomiast Bebilon
Amino - oparty na wolnych aminokwasach.
Wszystkie "hydrolizaty" mają
dość nieprzyjemny smak i zapach, ale dla niemowlęcia nie ma to na ogół
większego znaczenia. Najważniejsze, że są one jedynym skutecznym
lekiem.
Uwaga na soję
U niemowląt z chorobą alergiczną nie
należy stosować preparatów sojowych, gdyż białko sojowe ma równie
silne jak białko mleka krowiego właściwości alergizujące i może
powodować wtórną alergizację. "Mleka sojowe" - Prosobee,
Bebilon sojowy, Bebiko sojowe, Humana SL, Isomil - zawierają właśnie
białka sojowe, a źródła węglowodanów to polimery glukozy, skrobia
kukurydziana i ryżowa. Zalecane są przez lekarza przede wszystkim w
leczeniu dietetycznym niemowląt z pierwotną lub wtórną nietolerancją
laktozy, niemowląt z biegunką przewlekłą (np. po leczeniu
antybiotykami, po biegunce infekcyjnej itp.).
Niemowlętom z nietolerancją laktozy
można podawać także gotowe mleko o obniżonej zawartości laktozy:
Bebilon niskolaktozowy lub Bebilon pH 5,7.
To samo, a lepsze
Wartość odżywcza preparatów
mlekozastępczych jest identyczna jak mleka przeznaczonego dla zdrowych
niemowląt. Modyfikacja składu polega na wyeliminowaniu jednego lub
kilku składników, najczęściej podejrzewanych o wywoływanie
dolegliwości. Preparaty te mają szczególne zastosowanie u małych
niemowląt do 4.-6. miesiąca życia, gdyż stanowią w tym czasie
jedyne źródło składników odżywczych. Wszystkie one powinny być
stosowane wyłącznie na zlecenie lekarza (można je kupić tylko na
receptę).
To również on podejmuje decyzję o próbie
rozszerzenia diety i wprowadzenia do jadłospisu nowych produktów.
Nieprzestrzeganie diety lub samodzielne próby rodziców wprowadzania do
niej zabronionych produktów mogą być przyczyną utrzymywania się
dolegliwości (a lekarz zinterpretuje to jako brak rezultatów
leczenia).
U niemowląt w drugim półroczu i małych
dzieci - obok posiłków mlecznych lub mlekozastępczych - mimo nadal
obowiązujących ograniczeń dietetycznych, jadłospis powinien być już
nieco bardziej urozmaicony. Można wówczas przygotować zupę jarzynową
z mięsem, jarzynki, przeciery owocowe itp. Im bardziej urozmaicony jadłospis
- tym smaczniejszy i tym większe są możliwości pokrycia
zapotrzebowania na wszystkie składniki odżywcze. Urozmaicone pożywienie
jest też odpowiedzialne za stymulację rozwoju i dojrzewania funkcji
przewodu pokarmowego. W ustaleniu prawidłowego jadłospisu dla dziecka
wymagającego modyfikacji diety zawsze należy skorzystać z pomocy
dietetyka lub lekarza.
Jeśli u dziecka pojawiły się jakieś
niepokojące objawy, warto przez kilka dni, a nawet dłużej, robić krótkie
notatki, jak często i w jakiej sytuacji one występują, o jakiej
porze, czy można je wiązać z posiłkami, nowymi produktami w jadłospisie
dziecka itp. Takie informacje pomogą lekarzowi w ustaleniu diagnozy.
Im lepsza będzie współpraca rodziców
z lekarzem i dietetykiem oraz zrozumienie istoty choroby dziecka - tym
mniej będzie ono odczuwało skutki ograniczeń dietetycznych.
Żródło: "Żyjmy dłużej" 10 (październik)
1999,dr. inż. Anna Stolarczyk z Instytutu "Pomnik-Centrum Zdrowia
Dziecka" |